1 Eylül 1962'de Porto Alegre'de doğan Gendozen, çok yönlü sanatçının tanımıdır. Çok enstrümantalist, besteci, aranjör, şair, filozof ve yapımcı olarak bağımsız sanata tamamen adanmış 45 yılı aşkın bir deneyime sahiptir. İmzası, akademik eğitimin teknik titizliğini sokakların mutlak özgürlüğüyle birleştirerek etiketleri reddeden bir kariyere yol açar. Ödüllü reklam stüdyolarından tekerlekler üzerindeki göçebe yaşama kadar Gendozen'in hayatı, insan ifadesinin özüne yönelik bitmeyen bir arayıştır.
1976'da 14 yaşındayken Gendozen müzikal yeteneğini keşfetti. İçsel bir çağrı olarak başlayan şey kısa sürede kolektif bir güce dönüştü. 1980'de yetenekleri bir araya getirme konusunda doğuştan gelen bir liderlik sergileyerek ilk müzik deney laboratuvarı olan Grupo Raiar'ı kurdu.
1982'de Federal Rio Grande do Sul Üniversitesi (UFRGS)'nde Kompozisyon ve Piyano Lisans programına kaydoldu. Akademik katılık ve yaratıcı özgürlüğünü bastırmaya çalışan profesörlerle pedagojik anlaşmazlıklar, üç yıl sonra kurumdan ayrılmasına neden oldu.
Ancak o dönemin canlı ortamı ülkenin güneyindeki en büyük kültürel kilometre taşlarından birini yarattı. Piyanist Ivone Pacheco'nun yeteneğini belirleyip teşvik eden Gendozen, onunla birlikte Take Five Clube de Jazz (Take Five Jazz Club)'ı tasarladı ve kurdu. Ivone'nin evinin bodrumunda kurulan kulüp on yıllara yayılarak Rio Grande do Sul'un en eski ve en önemli caz sığınağı haline geldi. Bu dönemde konser takvimi tiyatrolarda, meydanlarda ve festivallerde patladı; bölgesel ve ulusal müziğin ikonlarıyla sahneyi paylaştı ve 1984'te Banda Voo do Tucano (Toucan Flight Band)'ın kurulmasıyla sonuçlandı.
1985'te Gendozen faaliyetlerini reklam pazarına genişleterek ilk ses prodüksiyon şirketi ECO Gravações e Produções Musicais'ı açtı. İki yıl sonra, 1987'de, eyalette 3.000'den fazla eserin kaydedildiği teknik bir referans olan Estúdio Focus'a hayat verdi. Paralel olarak Banda Megatom'ı kurdu.
Sanat ile halk arasındaki mesafeden rahatsız olan Gendozen, 1987'de "Projeto Redenção"'ı tasarladı. Hareket, Porto Alegre'deki Parque da Redenção'ya pazar günleri ücretsiz ve yüksek kaliteli müzik performansları getirerek kamusal alanı 1994'e kadar düzinelerce sanatçıyı bir araya getiren demokratik bir sahneye dönüştürdü. 80'lerin sonu aynı zamanda Gênio das Águas (Suların Dehası) (Banda Megatom ile) ve O Sonho é Livre (Rüya Özgürdür) (Marcelo Figueiredo ile ortaklaşa) kasetlerinin yayınlanmasıyla ilk fiziksel telif kayıtlarına da tanık oldu.
1990'lar besteci ve aranjör olarak olgunluğunu pekiştirdi. 1991'de Teatro Bruno Kiefer'de canlı kaydedilen altı bölümlük bir telif eseri olan görkemli Suíte Festa na Floresta (Orman Partisi Süiti)'ni sundu. Ertesi yıl ilk resmi CD'si olan Passageiro (Yolcu)'yu çıkardı. 1994'te prodüksiyon şirketi Zero dB Gravações e Produções Musicais'ı kurarak işini genişletti.
1999 yılı yaratıcı bir kasırgaydı: Movimento Musical Dá o Tom'a (kolektif bir CD üreten) liderlik etti, Criação Espontânea (Spontan Yaratım) ile araştırmalarının başlangıcını işaret eden Meu Piano (Piyanom) ve Azul Transparente (New Age) solo albümlerini çıkardı ve Sgt. Peppers'ın geleneksel sahnesinde Amigos Elétricos grubunu tanıttı. 2000 yılında Groenlândia CD'si geldi.
2003'te Gendozen teknik ve insani bir başarıya imza attı: 3. Dünya Sosyal Forumu için Hino Universal da Paz (Evrensel Barış Marşı)'nı yarattı, düzenledi ve kaydetti. Kayıt, o dönem için bir ses mühendisliği destanıydı; 150'den fazla kanal kullanıldı ve çeşitli korolardan yaklaşık 250 enstrümantalist ve ses bir araya getirildi.
2005 ve 2008 arasında Gendozen, Alto Paraíso de Goiás'ın mistik atmosferinde izolasyon ve ruhsal yenilenme aradı. Orada, geleneksel pazarın baskılarından sıyrılarak ilkel enstrümanların kabalığını elektronik müzik dokularıyla birleştirmeye başladı. Bu ses simyası onu Brezilya genelinde alternatif kültür ve avangard festivallerin sahnelerine taşıdı: Transcendence (GO), Universo Paralelo (BA) ve Festival Fora do Tempo (MA). Bu, hayatının en büyük dönüm noktasının habercisiydi.
2010'da Gendozen varlığını radikalleştirdi. Gerçek sanatın çerçevelere veya aracılara ihtiyacı olmadığını anlayarak Mini Teatro Móvel I'i tasarladı ve inşa etti. Bu, mimari ve sanat için eşi görülmemiş bir öneriydi: aynı anda evi, seyahat arabası ve kayıt stüdyosu olarak hizmet veren, beş seyirci kapasiteli gezici bir eğlence evi. 2016'da proje MTM-II'ye dönüşerek iç kapasiteyi dokuz koltuğa çıkardı ve mükemmel şekilde uyarlanmış bir Iveco minibüsle yollara çıktı.
a la gorra (spontane katkı) formatındaki performanslarla Gendozen, tiyatro ve enstrümantal müziği ticari döngü için görünmez yerlere taşıdı. 8.000'den fazla kişi koltuklarına oturdu. Yolculuk, Minas Gerais, Mato Grosso do Sul, São Paulo, Rio de Janeiro ve Florianópolis gibi Brezilya eyaletlerinin yanı sıra Uruguay'da beş yıllık derin bir daldırma ve Arjantin'de bir yıl içeriyordu.
Gendozen transit halindeyken bile geleneksel sahnelerle bağlantılarını sürdürdü. 2018'de Centro Cultural Santa Casa (Santa Casa Cultural Center)'da Musical Évora projesinde beğenilen bir solo resital verdi ve Foyer do Teatro São Pedro (São Pedro Theater)'da çeşitli piyano resitalleri düzenledi. 2021'de eserlerini küresel akış platformlarında kullanıma sunarak kavramsal diskografisini pekiştirdi ve özellikle Música Instantânea Volume 2 albümüne odaklandı. 2022'de Casa de Cultura Plauto Cruz'da Sarau de Confraternização do Coletivo Dandô (Dandô Collective Gathering) POA'ya katılarak kök müziği kutladı.
Gendozen'in müzikal imzası "Música Instantânea" kavramına dayanmaktadır. Onlarca yıllık pratikle geliştirilen teknik, müzisyenin trans veya yarı bilinç durumlarında çalmasına olanak tanır. Düşüncenin rasyonel filtresini ortadan kaldırarak parmaklar bilinçaltı ve çevrenin enerjisiyle doğrudan bir bağlantı kurar. Bu sadece caz doğaçlaması değil, her notanın şimdiki andan doğduğu, tekrarlanamaz ve saf olduğu empatik bir kanaldır.
Ticari ekosistemde Gendozen ezici bir güçtü. Prodüksiyon şirketlerinin başında 1.000'den fazla reklam eseri yarattı, düzenledi ve yönetti. Ses kimliğini Caixa Econômica Federal, Banco SICREDI, CPERS, Unimed, Mesbla, Panambra ve RS Eyalet Hükümeti gibi ağırlıklı marka ve kurumlara ödünç verdi ve Shopping Praia de Belas'ın açılış müziğini imzaladı. Jingle'lara olan duyarlılığı ulusal düzeyde VI Fiptur'da En İyi Ulusal Jingle ödülüyle taçlandırıldı.
Müzik merkezi eksendir, ancak ifadesinin sınırı değildir. Bir yazar olarak Gendozen dört bağımsız kitabın yazarıdır. Psikolojik ikilemler ve üstesinden gelmeye odaklanan fütüristik roman Francesca ve dört on yıllık şiirsel yazıları derleyen, kendi fotoğraf ve çizimleriyle tamamen resimlendirilmiş antoloji Poemas para desabar (Çökmek için Şiirler) öne çıkıyor. Çoklu yetenekleri oyunculuk ve kendi yol videolarının film prodüksiyonuna da uzanıyor.
Gendozen'in özgürlüğü tesadüften değil, tekniğe derin hakimiyetten doğdu. Bagajı Brezilya klasik müziğinin en büyük isimlerinden bazıları tarafından şekillendirildi:
🔹 Piyano: Miguel Proença, Norma Bojunga, Beatriz Roman ve Hubertus Hoffmann.
🔹 Kompozisyon: Roberto Miranda, Armando Albuquerque ve Bruno Kiefer.
🔹 Flüt: Zacarias Valiatti.
🔹 Uzantılar: Teresópolis (RJ) ve Blumenau (SC)'da Koro Şefliği ve Kompozisyon uzmanlıkları.
20'den fazla telif albümü ve 300 kayıtlı şarkıyı aşan bir diskografiyle Gendozen türler ve nesiller arasında geçiş yaparak devlerle omuz omuza çalıştı:
🔹 Müzik Direktörlüğü ve Turlar: São Paulo'da şarkıcı Adriana Calcanhotto'nun turunda piyanist, klavyeci ve müzik direktörü olarak görev aldı.
🔹 Seslendirme: Gilberto Gil'in bir sunumunda sesi yönetti ve imzaladı.
🔹 Aranjmanlar, Kayıtlar ve Sahne: Renato Borghetti, Gelson Oliveira, Bebeto Alves, Zé Caradípia, Coral da OSPA, Demônios da Garoa, Frank Solari, Paulo Moura, Plauto Cruz, Leci Brandão, Rui Biriva, Elton Saldanha, Maria do Relento, Ismália, Mônica Tomasi, Da Guedes, Luis Carlos Borges, Luis Vagner, Nelson Coelho de Castro, Victor Hugo, Annie Perec, Grupo Canto Livre ve Ângela Jobim ile ortak ve işbirlikçi oldu.